De man met de baard groeit op aan de zee Spelend in het zand met schelpen en lege blikjes Zwemmend waar de kust net geen kust meer is De man met de baard dobbert Waar hij heeft geankerd Spelend op het groen met volle blikken Hij heeft geen keus Langzaamaan kleurt de baard grijs Tot hij zeker niet zwart meer is Van donkerbruin naar zwart naar grijs tot wit Een jongen in 't oog geboren Geworden een man met witte baard in de wind De man met de baard is niet meer te storen Omdat hij rust gevonden vindt


Het gedicht De Man met de Baard schreef ik voor en over mijn vader op de dag dat hij overleed. Het is gebaseerd op een gedicht wat ik eerder schreef met vergelijkbaar thema’s: leven, je plek vinden, opgroeien, ouder worden en afscheid nemen. Ik hoop dat hij het mooi had gevonden. Lees wat ik dezelfde dag voor hem schreef.
3 gedachtes over “De Man met de Baard”
Reacties zijn gesloten.