Met het overlijden van de bewonderenswaardige Ruth Bader Ginsberg vraag ik me af hoeveel Amerikanen die 4 jaar geleden naar de stembussen gingen zich hebben bedacht hoeveel effect die keuze komende decennia heeft. In de VS worden rechters van het Supreme Court, benoemd voor het leven. En het lijkt erop dat de huidige president nu voor de derde keer een rechter mag gaan toevoegen.

Dat de eerste keer eigenlijk “gestolen” was van Obama omdat ‘je in een verkiezingsjaar moeten wachten op de volgende president en het volk moet laten spreken,’ lijkt nu geen argument meer voor de senaat. Zelfs al ging het toen om 9 maanden en nu om 7 weken. Politici als Lindsey Graham die meerdere malen zeiden met het blokkeren van Obama’s nominatie een presedent te scheppen lijken deze net zo makkelijk weer over boord te gooien.

Tegelijk vraag ik me als Europeaan af hoeveel het boeit voor de wereldburger. Hebben niet alleen, of voornamelijk, Amerikanen hier last van? Dat is iets waar ik nog verder over na moet denken.

Bader Ginsberg’s leven en prestaties staan los hiervan. Wil je hier meer van weten dan kun je de docu RBG (Goole Play) of de film On The Basis of Sex (Google Play) checken. Ik durf me voor te stellen dat ze graag nog een paar weken was gebleven. Ookal had ze al een heel indrukwekkend, lang en vol leven achter de rug. Of één van de meest omstreden uitspraken waar ze aan bijdroeg, Roe v. Wade, nu overeind blijft. Dat moeten de Amerikanen afwachten. Onafhankelijk van wat er gebeurt. Dat ze moge ruste in vrede, de grote Ruth Bader Ginsberg.