Vandaag is het 2 jaar en 3 maanden geleden dat mijn moeder overleed. En deze week was er voor het eerst een dag dat ik niet aan haar dacht.

Of het écht een heel dag was, dat weet ik niet helemaal zeker. Het zou kunnen dat ik aan het einde dacht ‘oh ik heb vandaag niet aan ma gedacht.’ Alleen als dat zo was, dan dacht ik toch aan haar. Toch tel ik het maar mee.

Rationeel weet ik dat dit goed is. Dat als ik een keer een dag niet aan haar denk dat het niet betekent dat ik haar vergeet. Ik weet dat het erbij hoort. Misschien is het zelfs vooruitgang.

Rationeel weet ik dat.

Rationeel.

Alleen voelt het niet goed.

Misschien helpt het als ik me niet realiseer dat er zo’n dag is geweest. Als ik het me niet realiseer dan kan het ook niet niet goed voelen. Toch is het lastig om me voor te stellen dat het ooit iets anders voelt dan ‘niet goed’ als dit gebeurt.

Rationeel weet ik het.

Rationeel.

Alleen voelt het niet goed.