Samen een bakkie doen Dat kan nu even niet Al voelt het niet als even Zelfs bij de buuf langs gaan Is niet de bedoeling Afstand houden is het streven Juist nu zoeken we dat bakkie troost Bij elkaar op de bank, in het koffiehuis, Op het terras of in de kroeg Dat is toch het mooist Dan zit je nu alleen, verder alles dicht Er is wel iemand die aan je denkt Die je zoete troost biedt Die heeft je in het zicht Rotterdam denk eraan Juist in de zwaarste tijden Juist dan rechten we onze rug We rijzen als we niet reizen kunnen Dan zie je Rotterdam echt Dan bouwen we een brug Het is geen social distancing We zijn socialer dan ooit Enkel fysiek nemen we afstand Tegelijkertijd halen we in Straten, wijken en flats de banden aan Social Endeavouring, dat is betere naam Sociaal, voor deze uitdaging staan Rotterdam onthoud Zelfs afstand krijgt ons niet uit elkaar Dit duurt slechts een beperkte tijd Onthoud wat we al getrotseerd hebben We zijn Sterker Door Strijd Troost met een bakkie troost En lekker iets lekkers erbij Snel weer samen op de bank Zonder afstand, heel dichtbij
Voor het project Doosje Troost hebben een aantal Rotterdamse ondernemers mij gevraagd een gedicht te schrijven om Rotterdammers die door de Coronacrisis van 2020 alleen zijn een hart onder de riem te steken. Dat heeft geleid tot dit gedicht. De korte versie van het gedicht is bij het Doosje Troost gevoegd en het is gebruikt voor de verpakking. De foto bovenaan van het lege terras nabij de Straatweg in Rotterdam is geschoten door Annelies Brouw, check haar foodblog en Instagram.
Randy's blog 