De wereld ziet mij als een man die weet wat hij doet. Dat denk ik dan. Eigenlijk weet ik niet echt hoe de wereld mij ziet. Het is aardig als ze me aardig vinden, maar het is geen vereiste. Iedereen is vrij om me een drakelul te vinden

“Jouw specialisatie is eigenlijk dat je je niet specialiseert.”

Tjeerd de Boer

Wat ik de wereld zou willen vertellen is dat ik vaak niet weet wat ik doe. Een groot deel van de tijd doe ik maar wat. Eigenlijk heb ik van ‘maar wat doen’ mijn carrière gemaakt. Ik wist niet echt wat ik wilde, dus deed ik maar wat. Toen ik dat aardig wat keren had gedaan had ik een stuk beter idee van wat ik wilde. Ik heb niet ergens voor gestudeerd, dus ik deed maar wat. Hierdoor zie ik mijzelf als een student van het leven. Als ik iets interessant vind, verdiep ik me erin. Vorige week zei bij een sollicitatie iemand tegenover me, “Jouw specialisatie is eigenlijk dat je je niet specialiseert.” Dat vond ik mooi gevonden. “Die ga ik gebruiken,” antwoordde ik.

Zeker de helft van de mensen weten zeker de helft van de tijd niet echt wat ze doen

Het is niet perse erg als je niet precies weet wat je doet. Ok, als je in de luchtverkeerstoren van Schiphol zit is het wel fijn als je weet wat die stipjes op je scherm betekenen. Maar laten we eerlijk zijn. Er is best veel waar je mee weg kunt komen als je niet echt precies weet wat je aan het doen bent. Ik zeg weleens, zeker de helft van de mensen weten zeker de helft van de tijd niet echt wat ze doen. En als je denkt als ik 30 ben, mocht je er nog niet zijn, dan weet ik het wel. Nou spoiler alert, ook dan weet je het niet echt. Ik heb jaren fake it toegepast, till I made it. Op veel voorstellen ja zeggen, je best doen en weten bij wie je terecht kunt voor hulp. Daar kom je een heel end mee. Als er weer iets voorbij kwam en er werd gevraagd wie wil dit doen. Dan dacht ik, ik probeer het wel.

Volgens mij zei Pippi Langkous, “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.” Zo ben ik cursus gaan geven, heb ik twee mensen met elkaar getrouwd, ben ik gaan dichten voor publiek, ben ik onderzoek gaan doen voor de overheid. Allemaal onder het motto, “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.” Nogmaals dan heb ik het niet over zonder touw een berg beklimmen.

“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.”

Astrid Lidgren bij monde van Pippi Langkous

Leer jezelf om in te schatten welke dingen je kunt faken. Gun daarnaast jezelf wat zelfvertrouwen en gun jezelf toffe ervaringen. Dan heb je op een dag toch enigszins een idee wat je aan het doen bent. En dan lijkt het voor de wereld al heel snel alsof je weet wat je aan het doen bent.

Deze column schreef ik tijdens een workshopsessie van writers 010. Het was de eerste sessie, vlak erna kwam de lockdown voor de uitbraak van het coronavirus in 2020.