Stel je voor, je begint aan een project of een nieuwe baan en je zegt dat je de levertijd van een product met 40 procent gaat versnellen. Nu is de standaardlevertijd 5 dagen.
“Mooi,” zegt je opdrachtgever. “Ga maar aan de slag.”
Een jaar later en na flink wat te hebben geïnvesteerd is de levertijd 4 dagen.
“Het is sneller, maar geen 40 procent sneller.” reageert je opdrachtgever.
Je zegt dan “Nou het is wel 40 procent sneller, want de standaardlevertijd is nu 7 dagen. De spoedlevertijd is 4 dagen. Daar betaalt de klant dan wel een toeslag voor, maar spoed is 40 procent sneller dan standaard.”
Hoe groot is de kans dat je daarmee weg komt denk je?

In de meeste gevallen zal deze kans niet erg groot zijn. Behalve als je de NS bent dan. Wat mij het meeste steekt aangaande de Intercity Direct is dat de trein die ik vroeger kon nemen nu omrijdt. Vanaf Rotterdam Centraal naar Amsterdam Centraal is de Intercity Direct sneller. Alleen het verschil is groter gemaakt door de ‘gewone’ intercity om te laten te rijden. Deze stopt dan ook nog op stations als Schiedam Centrum, Sloterdijk en de grootste doorn in mijn oog: station Heemstede-Aerdenhout. Deze metropool moet natuurlijk wel via de intercity bereikbaar zijn. Tel daarbij op dat Intercity Direct elke dag voor de laatste keer om 23:08 h. vertrekt en mijn frustratie is compleet. Elke dag betekent óók in het weekend, waardoor ik als ik een drankje wil doen in onze prachtige hoofdstad de ‘gewone’ intercity naar huis moet nemen. Vanaf Amsterdam naar Rotterdam Centraal is de ‘gewone’ intercity welgeteld één (1!) minuut sneller dan de sprinter over Breukelen en Gouda die veertien (14!) keer stopt onderweg.

In hoeveel situaties kom je hiermee weg? Je verbetert iets, maar je maakt hetgeen waar je het mee vergelijkt slechter zodat het lijkt alsof je meer verbeterd hebt. Voor de NS is het geen probleem. En het mooiste komt nog, de Intercity Direct is vaak helemaal niet sneller. Deze presteert ontzettend slecht, is daardoor stuctureel onbetrouwbaar en het wordt de reiziger ontzettend lastig gemaakt om de onterecht betaalde toeslag terug te krijgen. In welke andere situatie zou een bedrijf hiermee wegkomen?

Stel je voor, je schrijft een stukje over een falende dienst van een organisatie waar toch je al een haat/liefde verhouding mee hebt. Hoe sluit je dit dan af? Objectief, met een opbeurende gedachte, of sneer je lekker na? Nou ja, al met al heeft Nederland nog steeds een behoorlijk goed spoornetwerk. Amsterdam en Schiphol zijn voor mij geen optie meer om dagelijks heen te reizen voor een opdracht, maar in Rotterdam en Den Haag is ook genoeg te doen. Toch, extra moeten betalen voor zo’n matige dienst, dat zit me dwars. De denominatie Intercity Defect, die mensen om me heen en ikzelf al regelmatig gebruiken, is dan ook inmiddels niet sneerderig genoeg voor me. Stel je voor, we gaan op de Franse tour en we gebruiken vanaf nu allemaal Intercity Déteste voor dit faaldossier. Dat geeft in ieder geval mijn sentiment wat beter weer. En de ‘gewone’ intercity tussen beide steden kan voortaan accuraat worden aangeduid als Intercity Indirect.