Nadat ik erachter kwam dat mijn moeder ziek was en niet lang meer bij ons zou zijn had ik een hele sterke drang hier iets over te schrijven. Dat is dit gedicht geworden.

Het was nog niet zo eenvoudig iets te schrijven, want hoe doe je zoiets eer aan? Ik heb me laten inspireren door Terwijl jullie nog bij me zijn van Ali B en Ruben Annink. Lichtelijk ironisch want Ali B vond ze echt een verschrikkelijke vent. Ik heb haar dan ook maar niet meer verteld dat het daarop gebaseerd was. Deze versie van de muziek heb ik van Let’s make your song.nl.

Voor ze ging heb ik het haar wel laten horen, alleen vanwege de verdrietige aard en het feit dat het al een verdrietige tijd was heeft ze het niet vaak gehoord. Ik weet wel dat ze erdoor geraakt werd. Iets om haar leven te vieren is er in dichtvorm toen niet meer uitgekomen. Dat heb ik in een andere vorm moeten doen. Op haar uitvaart heb ik een variant op dit gedicht voorgedragen.

Ik heb nog een andere versie bewaard, die minder gepolijst is. Een stuk rauwer omdat ik deze ’s nachts vlak na het slechte nieuwe heb opgenomen. Mocht iemand er geïnteresseerd in zijn post ik het ook. Als je de versie hierboven hebt geluisterd dan kun je deze makkelijk skippen.